Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Ιδανικοί Αυτόχειρες...

Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα
Παίρνουν τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους
Διαβάζουν ήσυχα κι έπειτα σέρνουν
Για τελευταία φορά τα βήματά τους

Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία
Θεέ μου, το φρικτό γέλιο των ανθρώπων
Τα δάκρυα, ο ίδρως η νοσταλγία
Των ουρανών, η ερημιά των τόπων

Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε
Τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση
Τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε
Τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει

Όλα τελειώσαν. Το σημείωμα να 'το
Σύντομο, απλό, βαθύ καθώς ταιριάζει
Αδιαφορία, συγχώρεση γεμάτο
Για 'κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει

Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα
Ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος
"Όλα τελειώσαν" ψιθυρίζουν "τώρα"
Πως θ'αναβάλλουν βέβαιοι κατά βάθος...


                                                                                        Κώστας Καρυωτάκης
                                                                                        "Ιδανικοί Αυτόχειρες"

3 σχόλια:

  1. μέχρι που καταλαβαίνουν τι "ηλίθιο" είναι το "βέβαιο"

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τους Ιδανικους Αυτοχειρες πρωτογνωρισα καποτε..
    απο ενα δισκο του Δημου Μουτση,
    μελοποιημενος ηταν λεει Καρυωτακης ..
    και η φωνη που ερμηνευε το κομματι,
    ηταν ο Χρηστος Λεττονος,ενας ακομα προωρα χαμενος
    κι αξιολογος ηθοποιος και ερμηνευτης..

    αν και απ'ο,τι θυμαμαι η πρωτη μου επαφη με την ποιηση του Καρυωτακη,ειχε ερθει πολλα χρονια νωριτερα .. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κώστα μου...

    Πράγματι είναι καταπληκτικό μελοποιημένο... Σχεδόν τόσο όσο και γραμμένο στο χαρτί..!

    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή