Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Τι να γράψω;



Είχα κι εγώ μια ευχαρίστηση
Συνήθεια πες το, αν θες
Είχα τέλος πάντων μιαν ασχολία
Και μου τη στέρησες κι αυτή.

Γιατί τι να γράψω;
Που τέλειωσαν μέχρι κι οι λέξεις
Που να μπορούν να περιγράψουν
Τόση αδικία, τόσο παράπονο.

Τι να γράψω;
Που τα δάκρυα στέρεψαν
Και που πια δεν υπάρχει τίποτ' άλλο
Να μου μένει να πω.

Τι να γράψω;
Που επαναλαμβάνω τα ίδια
Που επαναλαμβάνομαι η ίδια
Κι έχει καταντήσει πια κουραστικό.

Τι να γράψω;
Που ξέμεινα από χαρακτηρισμούς
Και ξέμεινα από χαρακτήρες
Με τους οποίους να μπορώ να σε παραλληλίσω.

Τι να γράψω;
Που βαρέθηκαν όλοι πια να διαβάζουν τα ίδια και τα ίδια
Κι αν συγκινούνται, από ευγένεια το κάνουν
Ίσως και από συμπόνια.

Τι να γράψω;
Που έσβησε και το τελευταίο άστρο μας
Το τελευταίο αποδεικτικό στοιχείο του έρωτά μας
Η τελευταία ανάμνηση της ιστορίας μας.

Τι να γράψω;
Που έφτασα να ντρέπομαι για 'σένα
Και να σε μισώ
Που δεν χωράει πια η γη άλλο ένα "γεια" μας.

Τι να γράψω;
Που θαρρείς πως εξαντλήσαμε τις ανούσιες συζητήσεις
Που δικαιούται ο κάθε άνθρωπος
Και τώρα πια δεν έμεινε ούτε μια κουβέντα ν' ανταλλάξουμε.

Ούτε μια.

Τι να γράψω;
Που οι ώρες που σε σκεφτόμουνα επαναστήσανε
Και τώρα δεν έχω ούτε ένα δευτερόλεπτο για να σε θυμηθώ
Ούτε μια τόση δα στιγμούλα να σε αγαπήσω.

Τι να γράψω;
Που όχι ο κόσμος
Ούτε εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε με το μέρος μας
Ούτε εμείς δεν το θέλουμε να ζήσει κάτι απ' όλο αυτό.

Τι να γράψω;
Που μόνο για 'σένα έγραφα όμορφα
Και τώρα αδράνεια και απραγία και λευκές σελίδες
Που τώρα τίποτα δεν έχω πια να γράψω.

Τι να γράψω;
Που δεν έχω πια τίποτα να πω για 'σένα
Και τίποτα να πω για 'μας
Τι να γράψω, που όλα άλλαξαν μονάχα για να μείνουν ίδια

Και όλα τα έζησα μονάχα για να μην τα ξαναζήσω
Που όλα τα αγάπησα μονάχα για να έρθει η στιγμή να τα μισήσω
Και όλα τα έδωσα μονάχα για να μου τα φέρουν πίσω
Που όλα στα 'πα μονάχα για να μην έχω λέξεις να σου ξαναμιλήσω 

Και όλα τα 'γραψα μονάχα για να μην έχω πια τίποτα άλλο στο χαρτί ν' ακουμπήσω...


6 σχόλια:

  1. Κι όμως γράφετε. Και γράφετε καλά. Μοιάζει να ξεκινάτε από το τίποτα, αλλά το γράφετε. Αυτό είναι ήδη κάτι περισσότερο από τη σιωπή που μεσολαβεί ανάμεσα στις γραφές σας, ανάμεσα στο βλέμμα σας και στο βλέμμα της γραφής, ανάμεσα στις παιδικές ακρογιαλιές σας και στην ενατένιση του μέλλοντος που έχει πάντα κάτι από τη γραφή σας.

    Καλό Πάσχα.
    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΡΥΠΟΣ...

      Σας ευχαριστώ πραγματικά πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια και για τον χρόνο σας!

      Μακάρι να 'ναι κάτι περισσότερο από σιωπή...

      Καλή σας μέρα και καλό Πάσχα!

      Διαγραφή
  2. "Τι να γράψω;
    Που μόνο για 'σένα έγραφα όμορφα
    Και τώρα αδράνεια και απραγία και λευκές σελίδες
    Που τώρα τίποτα δεν έχω πια να γράψω."


    at some point,you'll have to realise that
    your words have become an integral part of my life.

    με κάνεις να θέλω να διαβάζω ξανά και ξανά τα κείμενά σου.
    γιατί βρίσκω χαμένα κομμάτια μου μέσα τους..
    και φοβάμαι γιατί ποτέ δεν τολμώ να γράψω
    κι εσύ το κάνεις για μένα.
    οπότε,σ'ευχαριστώ.



    καλό σου βράδυ γλυκιά μου Ναταλία♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαμένη σε ένα ατέρμονο όνειρο...

      Εγώ σε ευχαριστώ, που μέσα στα κείμενά μου βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου! :)

      Καλή ανάσταση, γλυκιά μου...Τα ξαναλέμε σύντομα!

      Διαγραφή
  3. Τι να γράψεις?
    Και όμως έγραψες κάτι όμορφο και αληθινό ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Fleur...

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σου και για τα όμορφά σου λόγια! <3

    Καλό σου ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή