Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Το αίμα...



Σ'αυτή τη σχέση
-Μάλλον, στη συναναστροφή-
Πάντα εγώ αγαπούσα
Μονάχα εγώ και η καρδούλα μου
Στεκόμουν δίπλα σου
-Ή μάλλον, πίσω σου
Δίπλα σου δεν με χώραγε ο τόπος-
Και περίμενα μήπως και χρειαστεί να σε σηκώσω
Μήπως πέσεις χαμηλά κάποια στιγμή
Και θελήσεις βοήθεια...

Μα εσύ ποτέ δεν έπεφτες
Μόνο εγώ έπιανα πάτο
-Ή μάλλον, δεύτερο υπόγειο αριστερά-
Και δεν βρισκόταν και κανείς να με σηκώσει
Κατάφερνα να αγγίξω για λίγο το δάχτυλό σου
Κι εσύ με έστελνες πάλι πίσω
Μέσα απ' όλους τους λυγμούς της ζωής μου
Έμαθα να σ'αγαπάω μόνο εγώ...

Κι όλες οι σχέσεις σου αγκάθια
Που τρυπάνε το μέσα μου και γεμίζει ο τόπος αίμα
Και μόνο τώρα κατάλαβα γιατί μου 'χει στερήσει ο Θεός
Τόσο αίμα
Είναι απ' την αγάπη μου
Τόσο πολύ αίμα χαράμισα για 'σένα
Που τίποτα δεν έμεινε στην αποθήκη για τα δικά μου όνειρα
Μέσα απ' το κόκκινό μου σεντόνι
Συνήθισα να με πικραίνεις μια στο τόσο
Για πάντα...

Το αίμα μου
Το αίμα μου στερούμαι
Άσκοπη προφητεία που την έκανε ένας Δαίμονας
Το αίμα μου το στέρησε ο Θεός μου
Το αίμα μου το στέρησες Εσύ
Εσύ κι οι έρωτές σου
Ανάθεμά σε
Ανάθεμά σας!

Κατάρα σ' όποιον μας κάνει ν' αγαπάμε!
Κατάρα και σ' όποιον αγαπάμε!
Κατάρα σ' όποιον αγαπάνε αυτοί που αγαπάμε!

Κατάρα στη ζωή μου μπήκε
Από όταν ήμουν τόσο δα κοριτσάκι
Ποτέ της δεν θα φύγει
Λες και τι έκανα στην προηγούμενη ζωή μου;
Εγκληματίας ήμουνα ή κακοποιός;
Βλάσφημη ιερομάντισσα σε πέτρινο ξωκκλήσι
Λες και στέρησα από κανέναν κάτι που αγαπούσε πολύ
Έτσι μου φέρεται η ζωή που ήρθα τώρα...

Σ'αυτή την ανόητη
Σ'αυτή την καταραμένη συναναστροφή
-Ή μάλλον απλά σκέτη υποκρισία
Παράσταση σε τσίρκο για μικρά παιδιά!-
Μονάχα εγώ δίνω το αίμα μου
Και παίρνω δυο μπουκάλια ζήλια για αντάλλαγμα
Το βάζω κι εγώ λοιπόν στα πόδια
Να σώσω δυο σταγόνες αίματος
Που μου 'χουν κατά λάθος απομείνει...

Ζήλια και ζάλη
Και ζάλη και ζήλια
Χορός από παρθένες ντυμένες στα μαύρα
Όχι άσπρα - Πενθούνε
Πενθούνε μια αγάπη
Πενθούν ένα αίμα
Πορφύρα και ζήλια
Και ζήλια και ζάλη
Ζηλεύω και πάλι
Δαγκώνω τα χείλια...

Και ούτε για 'σένανε λυπάμαι σήμερα
-Έχει αύριο η μέρα-
Για το αίμα λυπάμαι
Λυπάμαι το αίμα μου...

Το αίμα μου
Το αίμα μου στερούμαι
Ανούσια συμφωνία για κάποιο παράπονο
Το αίμα μου μου στέρησε ο Θεός μου
Το αίμα μου μου στέρησες Εσύ
Εσύ και οι έρωτές σου!
Ανάθεμά σε!
Ανάθεμά σας!


Κατάρα σ' όποιον μας κάνει ν' αγαπάμε!
Κατάρα και σ' όποιον αγαπάμε!
Κατάρα σ' όποιον αγαπάνε αυτοί που αγαπάμε...


6 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. anxiousgirl...

      Καλησπέρα :)
      Σ'ευχαριστώ πολύ... Η αλήθεια είναι ότι χθες ήταν μια δύσκολη νύχτα... Κάτι τέτοιες νύχτες γράφω καλύτερα!

      Τα λέμε σύντομα
      Καλό απόγευμα

      Διαγραφή
  2. Είναι από τα ωραιότερα πράγματα που έχω διαβάσει! Πολύ αληθινό και αγγιζει την καρδιά όποιου το διαβάζει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεσποινίς Άγνωστη...

      Σ'ευχαριστώ πολύ πολύ για τα λόγια και τον χρόνο σου! :)

      Καλό σου βράδυ
      Τα λέμε σύντομα

      Διαγραφή
  3. Πολύ δυνατό.
    Νιώθω ακόμα την ένταση...
    Δεν έχω λόγια.. με άγγιξε τόσο πολύ, τόσο βαθιά...
    Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο αληθινό, τόσο αυθεντικό..
    Σ' ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ερωτευμένη Σχιζοφρενή...

      Σ'ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τα λόγια σου! Καμιά φορά, βλέπεις, το άδικο που μας πνίγει κι όλη μας η αγάπη γίνονται λόγια αληθινά, αυθεντικά, όπως λες κι εσύ...

      Καλό σου απόγευμα

      Διαγραφή