Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Η ευλογία της έλλειψης - Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ



Ευγνωμονώ τις ελλείψεις μου
ό,τι μου λείπει με προστατεύει
από κείνο που θα χάσω
όλες οι ικανότητές μου
που ξεράθηκαν στο αφρόντιστο χωράφι της ζωής
με προφυλάσσουν από κινήσεις στο κενό
άχρηστες, ανούσιες.
Ό,τι μου λείπει με διδάσκει
ό,τι μου 'χει απομείνει
μ' αποπροσανατολίζει
γιατί μου προβάλλει εικόνες απ' το παρελθόν
σαν να 'ταν υποσχέσεις για το μέλλον.
Δεν μπορώ, δεν τολμώ
ούτ' έναν άγγελο περαστικό
να φανταστώ γιατί εγώ
σ' άλλον πλανήτη, χωρίς αγγέλους
κατεβαίνω.
Η αγάπη, από λαχτάρα που ήταν
έγινε φίλη καλή
μαζί γευόμαστε τη μελαγχολία του Χρόνου.
Στέρησέ με - παρακαλώ το Άγνωστο -
στέρησέ με κι άλλο
για να επιζήσω.



6 σχόλια:

  1. πόσο όμορφα χάνομαι πάντα στις σελίδες σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Stavi Papa...

      Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τα καλά σου λόγια :)

      Καλό σου βράδυ και καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  2. Η ελλειψη ειναι ευλογια , οσο εχει αναγκη να νοιωθει η ευλογια πως είναι ... ελλειψη ; Μονος τρόπος διαπίστωσης , "το διαζευκτικόν ή " της Δημουλά .

    Μ' έκλεισε μέσα η βροχή
    και μένω τώρα να εξαρτιέμαι από σταγόνες.

    Όμως πού ξέρω αν αυτό είναι βροχή
    ή δάκρυα από τον μέσα ουρανό μιας μνήμης;
    Μεγάλωσα πολύ για να ονομάζω
    τα φαινόμενα χωρίς επιφύλαξη,
    αυτό βροχή, αυτό δάκρυα.

    Στεγνη στέκομαι ανάμεσα
    στα δύο ενδεχόμενα: βροχή ή δάκρυα,
    κι ανάμεσα σε τόσα διφορούμενα:
    βροχή ή δάκρυα,
    έρωτας ή τρόπος να μεγαλώνουμε,
    εσύ ή μικρή αποχαιρετιστήρια αιώρηση σκιάς
    του τελευταίου φύλλου.
    Το κάθε τελευταίο,
    τελευταίο τ' ονομάζω χωρίς επιφύλαξη.

    Και μεγάλωσα πολύ
    για να είναι αυτό αφορμή δακρύων.
    Δάκρυα ή βροχή, πού να ξέρω;
    Και μένω να εξαρτιέμαι από σταγόνες.
    Και μεγάλωσα πολύ
    για να περιμένω άλλο μέτρο όταν βρέχει
    κι όταν δε βρέχει άλλο.
    Σταγόνες για όλα.


    Σταγόνες βροχής ή δάκρυα.
    Από τα μάτια κάποιας μνήμης ή τα δικά μου.
    Εγώ ή η μνήμη, πού να ξέρω;
    Μεγάλωσα πολύ για να χωρίζω τους χρόνους.
    Βροχή ή δάκρυα.
    Εσύ ή μικρή αποχαιρετιστήρια αιώρηση σκιάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σπασμένος άνθρωπος...

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σου και περισσότερο για το υπέροχο ποίημα της Κ. Δημουλά που μοιράστηκες μαζί μου...

      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα!

      Διαγραφή